De hoofdstad van Svitine. Hier is ook het koninklijk paleis te vinden.

De oprichting

Al voor Svitine in haar oudste vorm (Nimfendië) ontstond was het een plek waar de drie verschillende rassen samen woonden. Misschien wel de enige plek in het land. Het was centraal gelegen, bij water in de buurt en ver genoeg van mensen om veilig te zijn.
Indertijd kon men aan de gebouwen vaak zien welk ras er in verbleef. Hoge huizen werden vaak bewoond door luchtelfen, die zo ver mogelijk van de grond wilde zijn. Grotere huizen waren vaak het werk van feeën, die van feesten hielden en bij elkaar komen. De wat kunstigere en mooiere huizen waren het werk van nimfen, die zich graag baadde in schoonheid om hun eigen schoonheid te vergroten.

Nimfendië

Toen de eerste koning aan de macht kwam besloot deze zijn nederzetting te plaatsen in Wyliathel, wat toen nog Kisany heette. Er werd een simpel paleis gebouwd, omdat deze immers snel klaar moest zijn en meer en meer nimfen trokken naar de 'stad' toe om dicht bij hun leider te zijn. Het was toen dat ook de huizen van de niet-nimfen, op aandringen van de nimfen en in opdracht van de nimfenkoning ook verfraaid werden.

Svitine

De volgende invloed die men goed kan ontdekken in de stad Wyliathel is die van de feeën. Toen Arloven Pescenex aan de macht kwam zou het een levende stad moeten worden die bruiste van de feesten en andere leuke dingen. Grote pleinen werden aangelegd met podia voor joculatoren, maar ook om markten op te houden, waar uiteraard vooral veel feestelijke dingen verkocht hoorde te worden.
Hoewel de stad voorheen nog niet echt een stad te noemen was groeide deze door de komst van vele feeën die graag mee genoten van het leven uit tot een kleine stad.

De lucht in

Uiteindelijk kwamen de luchtelfen aan de macht. Ze waren niet de enige gevleugelde wezens in het rijk, toch waren zij de eerste die besloten dat een deel van de stad ook de lucht in kon. Het paleis was het begin. Het was een erg groot project en het heeft jaren gekost, met samenwerking van alle rassen, om het werkelijk in elkaar te zetten, maar uiteindelijk vloog er een waar kunstwerk door de lucht. Het kleine paleis op de grond werd natuurlijk niet afgedankt en werd het huis voor een van de eerste stadshouders.

Nu er één gebouw in de lucht vloog wilden vanzelfsprekend meer luchtelfen dit. Het gesteente was echter duur, dus enkel de rijkere elfen konden dit betalen. Toch hield dit hen niet tegen. Al snel zweefden er voor het kasteel als een klein luchtdorpje een verzameling huisjes. Hoewel een deel van de stad zich in de lucht bevond noemde men en noemt men dit nog steeds, geen luchtstad. Het is een unieke constructie, aangezien men een stad vaak óf in de lucht óf op de grond ziet, in plaats van beiden. Het kleine ongemak dat nimfen niet in het paleis konden komen zonder hun vleugels loste men op door hen er simpelweg heen te laten teleporteren door daarvoor speciaal aangestelde Myrofas.

Wyliathel

Het was zo'n honderd jaar later dat de familie Wyliathel richting het koningshuis verhuisden, een rijke adellijke familie die al voor langere tijd in Svitine woonden. Indertijd bestond het uit een klein gezin. De vader van het gezin was een wijs man en stond de regerende koning, Toreke de Svitine, in goede en kwade tijden bij, nadat deze vriendschap hadden gesloten in dezelfde klas.

De zoon van Imkarin Wyliathel, scheen het talent van zijn vader te hebben en na goed onderwijs waren het de zoon van Imkarin en Toreke die hun beiden vaders opvolgden. Een tijd lang zette deze traditie op deze manier door, tot een van de prinsen verliefd werd op een van de vrouwen uit de familie. Het desbetreffende meisje werd gecontroleerd op bloedzuiverheid en haar nationaliteit werd getest, zoals men bij alle potentiële huwelijkspartners van het koningshuis deed. Niet alleen dat behoorde tot de onderzoeken, maar ook talenten, karakter, uiterlijk… Alles werd meegenomen, zoals men altijd deed. Ze kregen toestemming van de koning te trouwen.

Niet lang erna stierf de koning aan een ernstige ziekte, waarna Foren de Svitine en Kolina de Svitine het over zouden moeten nemen. Zoals verwacht werd van Kolina bleef ze afzijdig en liet haar man werken, ondanks het feit dat ze maar weinig deed was ze aardig geliefd bij het volk, misschien juist door het feit dat ze zo 'eenvoudig' over kwam. Ze baarde twee gezonde zonen, maar stierf bij de geboorte van de tweede. Het was door haar en de diensten van haar familie dat de hoofdstad, die indertijd Kisany heette omgedoopt werd tot Wyliathel.

Ook later nog zou deze familie de Svitines nog vaker van dienst zijn, waardoor men steeds meer ging inzien waarom de hoofdstad naar hen vernoemd was. Tegenwoordig denkt men vaak dat het juist andersom is en dat het te maken had met omkoperij en chantage, iets wat vaak ook niet tegengesproken meer wordt.